Work hard, play hard

Flink wat mensen in mijn omgeving kijken verwonderd op als ik zeg dat ik met zo’n druk schema nog zélf aan het klussen ga in die spiksplinternieuwe kast van me. Ik wil niet veralgemenen maar als het op de kleine details aan komt, dan laat ik elke gedrogeerde Opel-tuner nu eenmaal liefst buiten het afwerkingsproces - je weet maar nooit met die stielmannen. Ik neem het zekere voor het onzekere én ik heb poten aan m’n lijf dus laat maar aan mij over. Niet dat er zoveel te doen was, likje verf hier en daar, schilderijtje links en rechts; ‘t mag gezien zijn.

Bekaf of niet, mijn aanwezigheid vanavond op een selecte poolparty van enkele BV’s in het danswereldje blijkt een conditio sine qua non, voornamelijk omdat ze zich de vorige keer herinneren. Vraag het aan om het even welke BV met een béétje formaat en het zal luidkeels bevestigd worden: Steven Feys + Tequila equals “pak je boeltje, dj”. Ik wil niemand teleurstellen en het zal mijn gedachten even van Aegon afbrengen. Ik ben benieuwd.