Vodden

Oktober 2007. De gesprekken met TNT over Pay & Deliver in België liepen naar een succesvol einde, en zo ook naar het einde van onze samenwerking. Zodra ze hun infantiele angst achter zich hadden gelaten, toonden ze zich razend enthousiast over het arsenaal aan kennis en inzicht dat ik daar achtergelaten had. Hun marktpositie bereikte alpinistische hoogten en de toekomst leek op een onschatbaar geschenkje dat ze nog niet mochten openmaken. Peter Bakker, de grote klepper bij TNT, vertrouwde me toe dat ik niet enkel het bedrijf gezonder maakte. Sinds hij wist dat Steven Feys rondliep in zijn bedrijf had hij eindelijk een evenwichtige nachtrust teruggevonden. “Ach, hij bedoelt het goed – laat het,” dacht ik. Het belangrijkste was dat ze de touwtjes weer stevig in handen hadden. Ik kon alleen maar hopen dat ze de adviezen, hoe vluchtig ook, neergepend hadden en dat ze er raad mee zouden weten.

Niet dus. Nog geen vier maanden na m’n vertrek zit die Bakker door m’n telefoon te roepen dat het kot daar in brand staat. Ze liggen in Duitsland wat te staken en een zekere Büttner zit hen de schrik op het lijf te jagen. Ziet er naar uit dat er niets anders op zit dan naar Hoofddorp te scheuren om dat syndicalistisch tuig van het TNT-imago te borstelen. Het wordt vuurwerk, dat kan ik je alvast meegeven. Wat denken ze wel.