Pay & deliver ook in België

Pay&Deliver is voortaan ook in België beschikbaar. De dienst fungeert als tussenpersoon tussen koper en verkoper en garandeert een succesvolle online transactie. Geen gejammer meer aan de telefoon over late of nooit toegekomen bestellingen, geen ellendige lezersbriefjes en geen misnoegde herrie op één of andere randblog. Pakje bestellen, pakje krijgen, pakje leuk, pakje betalen – zo eenvoudig is het, and Steven Feys made it all happen.

De onderhandelingen van vorig jaar lijken eindelijk vruchten afgeworpen te hebben. Wel serieus op tafel moeten kloppen, hoor. Geloof me. Wat daar nog met bange voetjes op de Nederlandse markt rondsloft, dat hou je niet voor mogelijk. Heb mijn best moeten doen om het gesprek niet te laten lijken alsof ik die TNT’ers daar aan het uitlachen was. Toen we tijdens de derde meeting na twee uur nog niet waren waar we moesten zijn, schoof ik van de tafel en zei dat ik een dringende afspraak had met Play Doh. Ik kon me evengoed met echte peuters bezighouden.

Na een kwartier leken ze het al gesnapt te hebben en toen ik na hun verontschuldigend telefoontje de vergaderzaal terug binnenkwam, lagen de papieren klaar. Wat daarna begon met een kegel champagne eindigde zes uur later in één of andere foute tent. Zestien uitzinnige Nederlanders die je naam scanderen, het maakt een hoop lawaai.

Advertenties

januari 14, 2008 at 10:47 pm 4 reacties

Binnen!

Ik stel voor dat jullie het maar meteen van me aannemen: hoe gekker je ’t bedenkt, hoe meer poen er achter zit. Turnpantoffeltjes bijvoorbeeld. Fruitig gekleurde turnpantoffeltjes, 100% katoen en lelijk als de nacht (met mode ga je niet in discussie). Onderschat ze maar niet, die slofjes. Toegegeven: het businessplan was rock solid, de spot liep als een trein, Steven Feys stelde de ploeg samen. De dikke zak geld lag onder de kerstboom.

Ik moet die guts van me dan toch maar eens duur laten verzekeren want ik had weer iets in de gaten gekregen zoals dat dan gebruikelijk gaat. En godzijdank, dit grapje heeft me gedurende de vijf laatste weken maar liefst 16 miljoen euro zwaarder gemaakt. In de handen ja. Ben ik daar even met de vetgespijsde hoofdvogel gaan lopen in Taipei. Gemotiveerd, jong productieteam dat er elke dag weer voor gaat – toch raar dat ze daar het chronisch vermoeidheidssyndroom niet lijken te kennen. Prima werkomstandigheden ook, maak je geen illusies: die Chinezen hebben niks tekort. De enige mensen die ik hoor klagen zijn de ongeduldigen die letterlijk aan de deur komen schreeuwen waar die verdomde turnpantoffeltjes blijven.

Wat is het nu ijzig stil aan de kant van de onberekenbare investeerders die het op de valreep een te gek risico vonden. Dikke pech, schijters, want het houdt natuurlijk niet op bij Azië. De rest van de wereld is ook niet gek maar ik moet nog even nadenken over de toekomst van die onstopbare sneeuwbal.

En ja, sorry, wanneer de kassa zo oorverdovend gaat rinkelen, dan wachten de ondankbare zwijnen maar net zo lang tot ik weer de tijd heb om er mijn glanzende parels aan te vergooien. Ik ga in het buitenland geen zakenrelaties op het spel zetten door daar tussen twee meetings door als een losgeslagen tiener aan dat blogje te liggen rommelen, ze zouden nogal kijken zeker.

Ik was éven bij de grote mensen. Mag het?

januari 9, 2008 at 10:12 pm 8 reacties

Jo Cornu nieuwe CEO Agfa-Gevaert

Jo volgt dus Ludo op bij Agfa-Gevaert. Maar de vraag die heel wat mensen sinds de bekendmaking bezighoudt: wat vindt Steven Feys nu eigenlijk van de benoeming?

Ik kan er vrij bondig over zijn. Jo Cornu: juiste man, juiste plaats. Ik vóel gewoon dat er heel wat zal veranderen daar bij A-G. Cornuutje. Rechtdoorzee, bedachtzaam, georganiseerd. Bescheiden man ook. Denkt voor hij spreekt. Durft dromen maar staat met beide voetjes stévig op de grond. Lúistert wanneer het nodig is. Schijnt wel een klein beetje naar zweet te ruiken maar dat heb ik niet kunnen verifiëren.

december 4, 2007 at 10:04 pm 10 reacties

En hier?

Eurobest Live 2007. Een nieuwe definitie van “applaus op alle banken”. Neem een Steven Feys die een jaar lang keihard gewerkt heeft en een jury met kennis van zaken en je krijgt goud, zilver en vooral veel stroop: “Whatever you touch, turns into gold” van de vrienden uit Amerika en dat soort gezeik: ik was gecharmeerd.

Het was echter niet al goud dat blonk. Een van mijn projecten in de categorie direct & sales promotion werd al dan niet met opzet helemaal over het hoofd gezien maar wat moest ik doen: janken?
Nee, de medewerkers die onze trofees op het droge hadden geholpen, stonden voor ze ’t goed beseften samen met mij en Aniston op de vloer van de El Divino te gekken. Ibiza, eerste vlucht, geen discussie, zo ben ik dan ook. Het soort dankbaarheid waar die knullen in de eerste weken niet over uitgepraat zullen zijn.

’t Was welletjes: wat gevierd moest worden, is gevierd. En nu even zien naar die 850 mailtjes die als gekken om mijn aandacht liggen te schreeuwen.

december 3, 2007 at 8:54 am 7 reacties

Uitschuivers

Sommige zakenrelaties weten echt niet hoe ze me moeten verwennen. Ik heb het over de VIP-arrangementen die een grote meneer van Philips me vorige week met misplaatste trots in de handen had geduwd. Alsof hij al uit keek naar de tegenprestatie.

“Wervelend ijsspektakel”. Dat was wat ze me beloofd hadden en dat was dan ook wat ik eerlijkheidshalve van Holiday on Ice verwachtte. “Verrassende special effects”. Ben je gek. Leugens vond ik dat en wie me kent, weet het: Steven Feys houdt niet van leugens. Ik heb al meer special effects in een glazen-bol-met-sneeuw gezien dan op dát ellendig partje ijs.

De aangekondigde “schaatsers met internationaal topniveau” hadden blijkbaar hun vlucht gemist want ik zag een zootje ongetrainde stoethaspels die gemiddeld elk 8 kilometer aflegden. 8 kilometer, op hun dooie gemak, alsof we toch maar op onze trein zaten te wachten. Nee, van tijdsdruk hadden die jongens geen last en de rest van de choreografie leek geïnspireerd door een provinciale rugbywedstrijd. Timing? Geen zin in.
Belgisch ontwerper Bart Clement, bekroond door godweetwie, had naar mijn vermoeden het decor uitbesteed aan het dichtstbijgelegen buitengewoon kleuteronderwijs. De “Magische Medley”, tenslotte, was je reinste audiovisuele foltering.

Mag best cru klinken allemaal, maar ik probeer gewoon heel even de verontwaardiging weer te geven die me er toe aanzette de zaal vroegtijdig en, toegegeven, met veel lawaai te verlaten. De mensen rondom me leken de voorstelling allemaal wel fijntjes te vinden maar Steven Feys didn’t buy it. Note to crew: organiseer het gerust opnieuw maar hou dan die giftige VIP-tickets gewoon uit m’n buurt. Ja?

november 26, 2007 at 9:59 pm 14 reacties

Gisteren

Steven Feys. Brigitta Callens. Hanne Troonbeeckx. 11 pakken melocakes. 3 kilo Play-Doh. Jacuzzi. Lichtgewonde labrador. Het avondje.

november 22, 2007 at 6:57 pm 13 reacties

Work hard, play hard

Flink wat mensen in mijn omgeving kijken verwonderd op als ik zeg dat ik met zo’n druk schema nog zélf aan het klussen ga in die spiksplinternieuwe kast van me. Ik wil niet veralgemenen maar als het op de kleine details aan komt, dan laat ik elke gedrogeerde Opel-tuner nu eenmaal liefst buiten het afwerkingsproces – je weet maar nooit met die stielmannen. Ik neem het zekere voor het onzekere én ik heb poten aan m’n lijf dus laat maar aan mij over. Niet dat er zoveel te doen was, likje verf hier en daar, schilderijtje links en rechts; ’t mag gezien zijn.

Bekaf of niet, mijn aanwezigheid vanavond op een selecte poolparty van enkele BV’s in het danswereldje blijkt een conditio sine qua non, voornamelijk omdat ze zich de vorige keer herinneren. Vraag het aan om het even welke BV met een béétje formaat en het zal luidkeels bevestigd worden: Steven Feys + Tequila equals “pak je boeltje, dj”. Ik wil niemand teleurstellen en het zal mijn gedachten even van Aegon afbrengen. Ik ben benieuwd.

november 21, 2007 at 8:49 pm 5 reacties

Oudere berichten Nieuwere berichten